Nazwa prawdopodobnie pochodzi od słowiańskiego słowa „siano”. Nazwa ewoluowała od średniowiecza – Zanow, Scanowe, Sanowe, Czanow, Tzanow, Sanow. Pierwsze wzmianki o miejscowości pochodzą z początków XIV w. Miejscowość mieściła się przy ważnym szlaku handlowym prowadzącym ze Szczecina do Gdańska. Pierwsze zapiski o osadzie wiejskiej w Sianowie pochodzą z 1335 r. Osiem lat później, 11 lutego 1343 r. Sianów otrzymał prawa miejskie, w tym: prawo korzystania z okolicznych rzek i jezior oraz okolicznych lasów.

 

Od drugiej połowy XIV w. Sianów przechodził z rąk biskupich do rąk książęcych. Na początku XVIII wieku znajdowały się w Sianowie 102 domy, istniał kościół, szkoła i szpital Św. Jerzego. Stan ludności wahał się od 450 (1740 rok) do 721 (1794 r.) W tym czasie miasto miało duże kłopoty finansowe. Poza dochodami czerpanymi przede wszystkim z rolnictwa, Sianów czerpał korzyści z targów zwierzęcych oraz hodowli owiec.

 

Zniszczenia wojenne po wojnie siedmioletniej (1756- 1763), panujące w tym czasie zarazy, a także zniszczenia w czasie kilkakrotnych przemarszów wojsk napoleońskich w latach 1807-1812 spowodowały upadek gospodarki miasta. Wskutek przegranej przez Niemcy bitwy pod Jeną i Auerstadt (1806-1807), ludność miejska w liczbie 750 osób poniosła poważne koszty (ponad 20 tys. talarów). Trudną sytuacją gospodarczą pogłębiły klęski żywiołowe, między innymi pożar w 1800 roku oraz huragan z 1813 roku. Ożywienie gospodarcze przyniósł dopiero rozwój gospodarki kapitalistycznej i reformy w rolnictwie. Miasto rozbudowało się pod względem przemysłowym. W 1845 roku, 1 października nastąpiło otwarcie fabryki zapałek Kolbego. W 1871 roku bracia Pohl uruchomili drugą fabrykę zapałek a w 1899 powstała fabryka mydła.

 

W kolejnych latach budowano drogi, szkoły, kanalizację. W okresie władzy nazistów eksterminowano Żydów. W okresie II wojny światowej w Sianowie i okolicach było dużo robotników przymusowych. Część tych robotników była zgrupowana w specjalnym obozie tzw. "arbeitslagrze". Byli oni traktowani bardzo surowo, otrzymywali nędzne racje żywnościowe, musieli nosić specjalne oznaki, określające narodowość. Za drobne nawet uchybienia stosowano wobec nich dotkliwe kary. Na przykład, za brak oznaki "P" (Polen), przewidziana była kara chłosty.

 

W styczniu i lutym 1945 roku do Sianowa dotarła fala uciekinierów z Prus Wschodnich i Gdańska. Jednocześnie władze zarządziły i przeprowadziły wywóz maszyn i urządzeń z niektórych zakładów oraz przymuszały ludność do ewakuacji. Nazistowska propaganda podsycała obawy i wyolbrzymiała zagrożenia. Panowała surowa zima, dezorganizacja była powszechna, toteż pod koniec lutego 1945 roku ewakuacja przerodziła się w chaotyczną i bezładną ucieczkę. Kończyło się niespełna trzechsetne panowanie Niemców w Sianowie.

 

Sianów został wyzwolony Sianów dnia 3 marca 1945 roku, po południu. Wcześniej trwało krótkie ostrzeliwanie artyleryjskie miasta. Bezpośrednio po wyzwoleniu, powołana została w Sianowie radziecka komendantura wojenna. Polacy znajdujący się wówczas w Sianowie, w połowie marca 1945 roku na zebraniu, wybrali pierwszego polskiego burmistrza Sianowa, którym został A. Turzyński.

 

JEŚLI LUBISZ PODRÓŻE – OTO KILKA PRZYDATNYCH LINKÓW:
Bielkowo – www.bielkowo.eu – miejscowość w gminie Sianów, której nie można nie odwiedzić

Moje Podróże – www.mojepodroze.eu

Hotel In Poland – www.hotel-in-poland.eu

Polish Holiday – www.polishholiday.eu

Travel Tips – www.travel-tips.eu